Codzienne leczenie nowym, doustnym agonistą receptora GLP-1, orforglipronem, prowadzi do znacznej utraty masy ciała u osób żyjących z otyłością, które nie chorują na cukrzycę typu 2.
Leki odchudzające przynoszą imponujące efekty w krótkim czasie, jednak nowe badania wskazują, że utrzymanie tych korzyści po zakończeniu terapii jest trudne. Po odstawieniu leków dochodzi do stopniowego przyrostu masy ciała oraz pogorszenia wskaźników zdrowia sercowo-metabolicznego, takich jak poziom cholesterolu czy ciśnienie krwi.
Osoby o większej masie mięśniowej i niższym stosunku tłuszczu trzewnego do mięśni wykazują oznaki młodszego biologicznego wieku mózgu. Tłuszcz trzewny to tłuszcz magazynowany głęboko w jamie brzusznej, wokół kluczowych narządów wewnętrznych.
Kilka badań oceniło, czy stosowanie inhibitorów GLP-1 może zmniejszyć skutki udaru i powiązanych urazów mózgu lub całkowicie obniżyć ryzyko udaru. Leki te obniżają poziom cukru we krwi i często powodują utratę wagi, są powszechnie przepisywane w leczeniu cukrzycy typu 2 i otyłości - należą do nich m.in. semaglutyd (Ozempic).
Nowe badania wykazały, że ekstremalne wahania masy ciała u osób otyłych z chorobami sercowo-naczyniowymi znacząco zwiększają ryzyko zgonu - zarówno przyrost masy ciała, jak i jej utrata podnoszą poziom ryzyka.